Bazylika św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy

Bazylika budowana była w latach 1925-1939 i jest kościołem o architekturze historyzującej wzorowanej na rzymskim Panteonie.
Ołtarz głownu składa się z monumentalnej grupy Ukrzyżowania i mozaiki. Ogromny krucyfiks, stojąca pod nim grupa św. Wincentego à Paulo z ubogimi, przedstawione są na tle niesamowitej mozaiki, która w abstrakcyjno-symbolicznym związku łączy się treściowo z grupą Ukrzyżowania. Dopełnieniem treściowym i symbolicznym ołtarza są dwie mozaiki na ścianach prezbiterium przedstawiające związane ze św. Wincentym à Paulo dzieła miłosierdzia chrześcijańskiego. Wokół rotundy kościoła, podobnie jak w rzymskim Panteonie, umieszczono osiem edykuł – kapliczek. Każda z nich stanowi osobny, boczny ołtarz flankowany dwiema korynckimi kolumnami. W niszach umieszczone są posągi świętych. Najbardziej monumentalny element wnętrza to kopuła. Zgodnie z projektem prof. Zina zamontowano w kasetonach kopuły rozety – stylizowane kwiaty polskie. W 108 kasetonach znalazły się 32 różne motywy rozet. Na żebrach kopuły umieszczono stylizowane "gwoździe", rytmizujące wnętrze czaszy. Drzwi błogosławieństw to składające się z 16 płaskorzeźb brązowe drzwi, umieszczone w zachodnim wejściu do kościoła. Ich autorem jest bydgoski rzeźbiarz Michał Kubiak. Awers drzwi przedstawia osiem błogosławieństw Chrystusa z Ewangelii według św. Mateusza (5,3-11). Na rewersie umieszczone są m.in.: herb Bydgoszczy, monogram św. Wincentego à Paulo i herb Zgromadzenia.

Źródło: wikipedia.org

Read more »

Kościół św. Trójcy

Obecny kościół Św. Trójcy powstał na fundamentach wcześniejszej gotyckiej świątyni, która istniała ponad 250 lat. Został wybudowany w latach 1910-1912 w stylu neobarokowym.
Charakteryzuje się układem bazylikowym z transeptem. Bryła kościoła jest niesymetryczna. Kościół ma 1038 m2 powierzchni użytkowej, kubaturę 16 tys. m3. Świątynia jest trójnawowa, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie, skierowanym na północ. Do nawy północnej, od zachodu przylega ośmiobocznie zwieńczona wieża o wysokości 52 m oraz półkolista kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej, której wezwanie nawiązuje do głównego ołtarza pierwotnej gotyckiej świątyni. Fasada, ściana szczytowa, wieża zdobione są typowymi dla baroku elementami: spływami wolutowymi i obeliskami. Barokizujące są również hełmy kaplicy, zakrystii, wieży i klatki schodowej prowadzącej na chór.^[6]
W nawie głównej zastosowano sklepienia kolebkowe z lunetami, a w nawach bocznych kolebkowo-krzyżowe. Wnętrze rozdzielają półkoliste arkady z pilastrami. Polichromia wnętrza została wykonana w 1926 roku.

Read more »

Kościół św. Andrzeja Boboli

Kościół zakonu jezuitów zbudowano w latach 1901-1903 dla gminy ewangelicko-unijnej jako farę ewangelicką pw. Świętego Krzyża.
Zbudowany został w stylu neogotyckim. Świątynię wyróżniają charakterystyczne balkony, kryształowe sklepienia oraz masywna wysoka wieża.

Świątynia jest jednonawowa, z węższym prezbiterium od wschodu, zamkniętym trójbocznie. Do boków prezbiterium przylegają symetrycznie rozmieszczone aneksy. W północno-wschodni narożnik kościoła wkomponowano kaplicę pw. Najświętszej Marii Panny. Od zachodu dominantę stanowi wysoka wieża zwieńczona iglicą, ujęta szczycikami i wieżyczkami. Elewacje obiega ceglany fryz kordonowy. Wnętrze nakryte sklepieniami kryształowymi z gurtami. W fasadzie znajduje się bogato profilowany portal, zamknięty trójkątnym szczytem z wimpergą. Elewacje urozmaicone są ostrołukowo zamkniętymi blendami i oknami o różnorodnych wykrojach, szczytami zdobionymi sterczynami. Pierwotnie główne wejście do świątyni flankowała para klęczących kamiennych aniołów.








 

Źródło: wikipedia.org

film z portalu youtube.com udostępniony za zgodą autorki Ewy Krupskiej

Read more »

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Kościół zbudowano w latach 1872-1878 według projektu Fryderyka W. Adlera z przeznaczeniem na zbór ewangelicki pod wezwaniem św. Pawła.

Kościół zbudowany został zewnętrznie w stylu neogotyckim elementami romanizującymi, natomiast wyposażenie wnętrza jest neobarokowe. Jest najbardziej złożoną architektonicznie świątynią neośredniowieczną w Bydgoszczy.
Obiekt założono na planie krzyża łacińskiego, z rozbudowaną częścią wschodnią i wysoką wieżą od zachodu. Korpus świątyni jest jednonawowy z transeptem, o ramionach zamkniętych trójbocznie, z analogicznie zamkniętym prezbiterium.
Charakterystyczną cechą architektoniczną kościoła jest kopuła na ośmiobocznym tamburze. Wieża zwieńczona iglicą z krzyżem na kuli. Kościół jest oszkarpowany, elewacje zdobione są ceglanymi fryzami i gzymsami, a otwory okienne zamknięte półkoliście.
W przyziemiu wieży znajduje się kruchta z bogato zdobionym, uskokowym portalem. W ramionach transeptu i zachodnim przęśle nawy znajduje się rozległy chór.
Wewnątrz świątyni znajdują się sklepienie krzyżowo-żebrowe, a na skrzyżowaniu nawy i transeptu kopulaste.

Źródło: wikipedia.org

Read more »

Kościół Klarysek Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Początki kościoła Klarysek wiążą się z przybyciem zakonnic do Bydgoszczy w 1615 roku.
Kościół zbudowany został w stylu późnego gotyku oraz renesansu jako budowla orientowana, jednonawowa, z trójbocznie zamkniętym prezbiterum. W północno-zachodnim narożniku korpusu znajduje się okrągła wieża, w górnej części ośmioboczna, nakryta hełmem z latarnią. Szczyt zachodni jest dwustrefowy, typu wnękowego – podobnie jak w kościele farnym i bernarydnów, z tynkowanymi blendami.
Do prezbiterium od północy przylega zakrystia. Najstarsze mury występują w północnej części prezbiterium i pochodzą z 1582 roku. Bryła kościoła, usytuowanie kaplicy i wieży nawiązuje do tradycji gotyckich, natomiast sposób ich wkomponowania wnosi do całości elementy renesansowe. Czysto renesansowy charakter posiada natomiast attyka kaplicy kapłańskiej. Prezbiterium kościoła posiada sklepienie kolebkowe, zaś nawa strop kasetonowy, polichromowany z 1 połowy XVII wieku. Z tyłu nawy najduje się chór muzyczny wsparty na czterech masywnych kolumnach.

Powered by GoodWidgets.com

Źródło: wikipedia.org

Read more »

Kościół pobernardyński Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju

Kościół garnizonowy zrodził się z inicjatywy Bernardynów, którzy w 1480 roku przybyli do Bydgoszczy.

Zbudowany został w stylu późnego gotyku jako budowla orientowana, beztranseptowa, z tynkowanymi blendami, fryzami i opaskami okiennymi. Do prezbiterium od północy dostawiona jest kwadratowa wieża. Szczyt fasady zachodniej jest schodkowy, ze sterczynami o formach neogotyckich, z lat 1864-1866. W południowo-zachodnim narożniku świątyni znajduje się cylindryczna wieża, zwieńczona murowaną iglicą. Okna w nawie są ostrołukowe z neogotyckimi maswerkami.
Wnętrze świątyni stanowi jedna, nakryta sklepieniem gwiaździstym nawa. Wewnątrz w ściany kościoła wmurowane płyty nagrobne z XVII wieku. Do kościoła przylegają dawne budynki klasztoru Bernardynów oraz kaplica św. Anny dobudowana na początku XVII wieku.
W kościele jest najstarszy odkryty w mieście fresk heraldyczny – orzeł z I poł. XVII w.
W 1967 roku podczas badań archeologicznych na południe od kościoła odkryto fundamenty kaplicy loretańskiej, pozostałości po krużgankach oraz dębową rurę dawnych wodociągów miejskich z XVI wieku. Natomiast w 1999 podczas wymiany starej posadzki odkryto podziemne krypty grzebalne. Z dawnego wyposażenia zachowana jest rokokowa ambona z 2 połowy XVIII wieku.

Źródło: wikipedia.org

Read more »

Katedra św. Marcina i Mikołaja

Fara jest najstarszym zachowanym kościołem w Bydgoszczy. Jej budowę rozpoczęto w 1364 roku i trwała blisko 20 lat.
Przez lata i liczne renowacje i odbudowy zachowała gotycką formę. Ołtarz główny skierowany jest na wschód, budowla jest ceglana, halowa, trójnawowa, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium i kwadratową wieżą od południa. Od zachodu przylega piętrowa kruchta z podcieniem z XVIII wieku, a od północy późnorenesansowa kapliczka z 1617 roku, nakryta kopułą. Szczyt zachodni jest schodkowy, ze sterczynami i tynkowanymi blendami. W prezbiterium zastosowano sklepienie sieciowe,a w nawach gwieździste.
Za najpiękniejszy uchodzi sześciokondygnacyjny szczyt zachodni. Wewnątrz znajduje się zabytkowa chrzcielnica, tablice, ołtarze z epoki baroku. Wnętrze słynie również z kolorowych polichromii, które wykonano w latach 1922-1925 według projektu Stefana Cybichowskiego.

informację w oparciu o portal wikipedia.org

Read more »